Multidisciplinair overleg

Bij de medische behandeling van mensen met kanker zijn altijd meerdere professionals betrokken. Om de diagnostiek en behandeling af te stemmen, worden patiënten besproken in een multidisciplinair overleg (mdo), al dan niet in aanwezigheid van een gespecialiseerde consulent. Naast de mdo’s per ziekenhuis zijn er regionale mdo’s waarin professionals van meerdere ziekenhuizen samenwerken. Deze regionale mdo’s zijn bij voorkeur ingebed in de samenwerking binnen het regionale oncologienetwerk of Comprehensive Cancer Network. Met behulp van gegevens uit de NKR kan worden geëvalueerd of de juiste patiënten binnen het regionale netwerk worden verwezen. 

Van ziekenhuis mdo tot regionaal tumorspecifiek mdo

Het uitgangspunt is dat een patiënt wordt besproken in het mdo waar de benodigde expertise aanwezig is.

  • Voor patiënten met een veelvoorkomende vorm van kanker is dat het mdo van het regionale ziekenhuis waar eventueel een consulent uit een universitair medisch centrum aanwezig is. 
  • Voor complexe zorg is bespreking nodig in een tumorspecifiek regionaal mdo, in een topklinisch ziekenhuis of een UMC. Bij deze tumorspecifieke mdo’s is veel gespecialiseerde expertise aanwezig.
  • De behandeling van patiënten met zeldzame tumoren wordt besproken in het regionale tumorspecifieke mdo van een gespecialiseerd centrum. Alle patiënten met die specifieke zeldzame tumor in de regio worden besproken.

Er ontstaat zo een echelonnering van mdo's, waarbij patiënten worden besproken in een regionaal mdo als dat nodig is en in een ziekenhuisspecifiek mdo als dat kan.

mdo_modellen
Echelonnering mdo’s van algemeen mdo in eigen ziekenhuis tot regionaal mdo in gespecialiseerd centrum afhankelijk van de complexiteit van de zorg.

Kwaliteitsnormen mdo

Het bespreken van patiënten in een mdo wordt aanbevolen in oncologische richtlijnen, indicatorensets en normen. In de Kwaliteitscriteria multidisciplinair overleg (pdf) is vastgelegd dat een mdo minimaal één keer per week plaatsvindt en dat 90% van alle patiënten daar besproken wordt. In de SONCOS-normen is beschreven welke disciplines moeten deelnemen aan de bespreking van een patiënt met een specifieke tumor.

Beroepsgeheim en privacy

Bij een collegiaal consult van zorgverleners die rechtstreeks bij de behandeling van deze patiënten zijn betrokken, hoeft geen toestemming gevraagd te worden aan de patiënt voor het delen van deze informatie (KNMG, collegiaal consult). Wel geldt de eis dat alleen informatie verstrekt mag worden die noodzakelijk is om de vereiste taken uit te kunnen voeren. Een radioloog uit een ander ziekenhuis is dus rechtstreeks betrokken bij de behandeling van een patiënt als hij beelden opnieuw beoordeelt.

Zodra een arts een patiënt in een regionaal mdo bespreekt, doorbreekt hij zijn geheimhoudingsplicht. Dit mag dus alleen met toestemming vóóraf van de patiënt. Dat betekent dat patiënten op de hoogte gesteld moeten worden van het voornemen dat hun behandeling besproken gaat worden in een mdo met specialisten uit andere ziekenhuizen.

Het verdient de voorkeur om mdo’s zo in te richten dat het aantal deelnemers beperkt blijft. Bijvoorbeeld door patiënten per tumorsoort en per ziekenhuis te bespreken met de juiste disciplines aan tafel. De kring van ‘rechtstreeks betrokkenen’ mag dus niet te ruim worden opgevat. Zorgverleners die niet rechtstreeks betrokken zijn bij de behandeling van een patiënt houden zich aan de geheimhoudingsplicht die bij hun functie hoort.

Meer informatie

Lees het interview over echolennering van het MDO met prof. dr. Peter Huijgens in Oncologie up to date.