COVID-19 en huidkanker

Als gevolg van de COVID-19 pandemie is het aantal kankerdiagnoses in Nederland in de periode maart-mei 2020 sterk gedaald. De daling was bij huidkanker groter dan bij andere soorten kanker, maar in de loop van mei zette het herstel in en in juni/juli was het aantal diagnoses van huidtumoren zelfs hoger dan normaal. Dit blijkt uit voorlopige cijfers van de Nederlandse Kankerregistratie op basis van diagnoses in de landelijke pathologiedatabase.

De daling van het aantal nieuwe huidtumoren bedroeg in maart en april ongeveer 50% en in mei ongeveer 25%. De daling in het aantal diagnoses was het grootst (ongeveer 60%) voor relatief goedaardige vormen van kanker, zoals het basaalcelcarcinoom, en niet-invasieve tumoren, zoals M. Bowen (niet-invasief plaveiselcelcarcinoom) en niet-invasief melanoom. Bij melanomen was de daling in april/mei ongeveer 40%. Bij het merkelcelcarcinoom – een zeldzame, maar zeer agressieve vorm van huidkanker – was geen significante daling van het aantal diagnoses zichtbaar.

De daling in het aantal tumordiagnoses hangt waarschijnlijk vooral samen met het feit dat patiƫnten met mogelijk verdachte plekjes op de huid bezoek aan de huisarts hebben uitgesteld. Ook is het mogelijk dat huisartsen op het hoogtepunt van de COVID-19 epidemie hebben gewacht met een doorverwijzing naar het ziekenhuis. In de loop van mei en vooral in juni/juli zijn de reguliere patiƫntenstromen weer op gang gekomen, waardoor een deel van de ontstane achterstand is ingelopen. Afhankelijk van de ontwikkelingen de komende maanden kan het nog wel enkele maanden tot een half jaar duren voor de eerder ontstane achterstand in het aantal gediagnosticeerde huidtumoren geheel is ingelopen.