Consensusmeeting M1a-prostaatkanker

In een consensusmeeting werd gediscussieerd over de diagnostiek en behandeling voor patiënten met prostaatkanker en metastasen in lymfeklieren buiten het bekken (M1a-prostaatkanker). Daarbij werd gebruik gemaakt van gegevens uit de Nederlandse Kankerregistratie. Voor diagnostiek werd de voorkeur gegeven aan PSMA-PET/CT als de standaard diagnostische modaliteit voor zowel de novo als recidiverende M1a-ziekte. Hoewel er diverse behandelopties zijn besproken, kon hierover geen consensus worden bereikt.

Een panel van 37 Nederlandse specialisten werd samengesteld uit disciplines die betrokken zijn bij de behandeling van patiënten met M1a-prostaatkanker (urologen, medische oncologen, radiotherapeuten, radiologen en nucleair geneeskundigen). Om overeenstemming te bereiken werd een aangepaste Delphi-methode gebruikt bestaande uit twee stemrondes en een consensusvergadering (videoconferentie). Consensus werd gedefinieerd als de situatie waarin ≥ 75% van de panelleden voor dezelfde optie koos.

Diagnostiek

Voor diagnostiek bleek een duidelijke voorkeur voor PSMA-PET/CT als de standaard diagnostische modaliteit voor zowel de novo als recidiverende M1a-ziekte.

Geen consensus over behandelingen

Androgeendeprivatietherapie (ADT) gecombineerd met radiotherapie van de prostaat ± de M1a-laesie (s) werd het vaakst beschouwd als een optie voor de novo M1a PCa. Voor M1a als recidiverende ziekte werden alleen ADT, uitstel van behandeling of lokale radiotherapie van de M1a-laesie(s) als de belangrijkste behandelingsopties beschouwd. Hoewel er diverse behandelopties zijn besproken, kon hierover geen consensus worden bereikt.

Meer onderzoek nodig

Het gebrek aan consensus over de beste behandelingen kan (gedeeltelijk) worden verklaard door het ontbreken van hoogwaardig klinisch bewijs bij deze subgroep van patiënten. Verder onderzoek wordt daarom sterk aangemoedigd, zowel in klinische trials als in onderzoek met real-world data uit de Nederlandse Kankerregistratie waarmee de uitkomst van behandeling in grote groepen patiënten kan worden gemonitord.

Referentie

Shafak Aluwini, Daniela E. Oprea-Lager, Hilda de Barros, Niven Mehra, Herman Stoevelaar, Derya Yakar, Henk van der Poel, Dutch M1a Prostate Cancer Working Group. M1a prostate cancer: Results of a Dutch multidisciplinary consensus meeting. BJUI Compass. 2021;00:1–10.

Gerelateerd

Literatuurstudie: prostaatectomie vs. ‘waakzaam wachten’ of ‘actief volgen’

Literatuurstudie: prostaatectomie versus ‘waakzaam wachten’ of ‘actief volgen’

Een uitgebreide literatuurstudie door Robin Vernooij (IKNL) en collega’s laat zien dat een prostaatectomie voordeel oplevert boven ‘waakzaam wachten’ bij gelokaliseerde prostaatkanker. Echter vanwege de afname van de kwaliteit van leven (verhoogd risico op urine-incontinentie en erectieproblemen) blijft zorgvuldige selectie van patiënten en gezamenlijke besluitvorming belangrijk.

lees verder

Oudere patiënten met prostaatkanker krijgen minder vaak curatieve behandeling

Oudere patiënten met prostaatkanker hebben aanzienlijk minder kans om een ‘behandeling met curatieve intentie’ te krijgen, zoals radicale prostatectomie of radiotherapie. Dit hangt deels samen met het feit dat deze ouderen vaker gediagnosticeerd worden met een ongunstiger ziektebeeld. Maar ook na correctie voor specifieke ziektekenmerken, risicoprofiel en comorbiditeiten is de kans kleiner dat ouderen met prostaatkanker een behandeling met curatieve intentie krijgen vergeleken met jongere patiënten. Mede daardoor is de relatieve overleving van deze ouderen lager dan van jongere patiënten met prostaatkanker, blijkt uit onderzoek van Robin Vernooij (IKNL) en collega’s.

lees verder