Paradigmaverschuiving: van medisch-technische zorg naar mensgerichte zorg

Er is een paradigmaverschuiving nodig van medisch, technische oncologische zorg naar mensgerichte zorg. Aanvullende zorg is dan niet langer ‘aanvullend’, maar een vanzelfsprekend onderdeel van de oncologische zorg. Dat was een van de belangrijkste boodschappen van de werkconferentie die maandag 10 oktober plaatsvond bij IKNL in Utrecht over het optimaliseren van aanvullende, oncologische zorg. IKNL presenteerde verschillende innovaties gericht op het verminderen van de fysieke, psychische en sociale gevolgen van (de behandeling van) kanker. Doel was om samen met zorgprofessionals en andere betrokkenen na te denken over het implementeren en beschikbaar stellen van deze zorginnovaties aan patiënten met kanker in de nabije toekomst.

De deelnemers aan de bijeenkomst noemden een reeks verbeterrichtingen om de toegankelijkheid van de oncologische zorg te vergroten en voor het realiseren van een passende infrastructuur:

  • Onderzoek: de onmisbaarheid van het creëren van overzicht van ontwikkelde en lopende innovaties.

  • Ankerplek: de behoefte aan een ‘ankerplek’ (centraal punt) waar onderzoekers binnen het werkterrein van de ‘aanvullende’ zorg hun evidence-based innovaties kunnen aanmelden voor implementatie. Een plek waar overzicht is over hetgeen er momenteel loopt, waar verbindingen gemaakt kunnen worden en een groot netwerk is dat kan worden ingezet ten behoeve van het bevorderen van de implementatie. Aan deze plek zou een expertteam verbonden moeten zijn, bestaande uit experts uit het veld van de aanvullende, oncologische zorg op klinische, onderzoek, patiënt en beleid & organisatie niveau. Met een dergelijke ‘ankerplek’ is er één centraal punt en gezicht naar buiten ten behoeve van de valorisatie van (kosten)effectieve innovaties op het gebied van de aanvullende zorg.

  • Systematisch signaleren en verwijzen integreren in het zorgproces: het belang van het goed invoeren van ‘systematisch signaleren en verwijzen indien nodig’ in de zorgprocessen, zodat patiënten daadwerkelijk uitkomen bij passende zorgverlening. Naast de verwijzers binnen de tweedelijn, vervullen zorgverleners in de eerstelijn of als tussenvorm de ‘anderhalvelijnszorg’, hierin een essentiële rol. Het initiëren van een expertisecentrum voor ’leven met de gevolgen van kanker’ wordt geopperd waar verwijzers terecht kunnen met alle vragen rond patiënten die kanker hebben (gehad) en nadere informatie voor verwijzing.

  • Innovaties integreren in het zorgproces: de kennis over nieuwe innovaties moet beschikbaar komen voor zorgverleners, zoals psychologen, fysiotherapeuten, etc. zodat zij deze innovaties kunnen toevoegen aan hun zorgaanbod (indien begeleid). Verder moeten innovaties op het gebied van zelfmanagement centraal en direct beschikbaar worden gesteld aan patiënten. Van belang is ook dat financiering voor deze innovaties helder/geregeld is.

De werkconferentie werd bijgewoond door vertegenwoordigers van onder andere de Nederlandse Federatie van Kankerpatiënten organisaties, wetenschappelijke- en beroepsverenigingen en koepelverenigingen, onderzoekers en ontwikkelaars, financiers en kwaliteitsinstituten.

Gerelateerd

Oncologienetwerk voor de gevolgen van kanker: meerwaarde voor de patiënt

Er leven bijna 800.000 mensen in Nederland die kanker hebben of hebben gehad. Dit aantal groeit. In 2030 zijn het naar verwachting al bijna één miljoen mensen. Veel mensen ervaren negatieve gevolgen en klachten van de kanker en de behandeling. Eén op de vier is bijvoorbeeld ernstige vermoeid, één op de drie heeft angstklachten, bijvoorbeeld voor terugkeer van de ziekte en ruim één op de drie kan niet als vanouds sociaal functioneren. Om alle mensen die leven met en na kanker de juiste zorg voor de gevolgen van kanker te kunnen geven, op de juiste plek -waar mogelijk dichtbij huis- is het belangrijk dat er voldoende lokale en regionale oncologienetwerken zijn, ook voor de gevolgen van kanker.
 

lees verder

Werkgerelateerde psychosociale zorg unieke kans voor zorgprofessionals

praatgroep

(Ex-)kankerpatiënten hebben behoefte aan werkgerelateerde ondersteuning in het ziekenhuis. Uit onderzoek van Amber Zegers (Amsterdam UMC) en collega’s blijkt echter dat kanker en werk geen standaardonderwerp is in de ziekenhuissetting. Volgens de onderzoekers hebben zorgprofessionals een unieke kans om bij te dragen aan de voorbereiding op sociale re-integratie, waaronder werkhervatting en werkbehoud, van overlevenden van kanker. Deze kans wordt tot op heden niet voldoende benut, zo blijkt uit dit onderzoek.  

lees verder